توان افزایی و مهندسی ذهن

مطالعات در زمینه نوروفیدبک تقریباً از اوایل دهه 1960 در دنیا آغاز شده است. از آن زمان تاکنون، جهت‌گیری مطالعات در دنیا ابتدا بر امکان‌سنجی کسب مهارت خودتنظیمی ویژگی‌های مستخرج از سیگنال‌های EEG (به ویژه ویژگی‌های محلی و طیفی) در نواحی متفاوت مغزی با استفاده از نوروفیدبک، و سپس بررسی اثرات رفتاری، شناختی و درمانی تنظیم این سگینال‌ها بر کابران بوده است.

در کشور ایران تقریباً از سال 1386، کار بر روی تکنیک نوروفیدبک و توان ­افزایی، به صورت تحقیقاتی و درمانی، آغاز شده است. در پژوهش‌های صورت‌گرفته به وسیله تیم تحقیقاتی حاضر، کارآمدی روش‌های نوین در نوروفیدبک مانند بهره‌گیری از ویژگی‌های نوروفیدبکی غیرخطی، نوروفیدبک فعال با اِعمال پالس‌های مغناطیسی به مناطق هدف در مغز حین نوروفیدبک، و نوروفیدبک نسل 2 با ارایه محرک مطلوب اختصاصی برای کاربر، مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. این مطالعات با هدف افزایش اثربخشی و کاهش هزینه‌های مالی-زمانی-انسانی، جزو مطالعات پیشرو با نوآوری بالا در این زمینه محسوب می‌شود. بر پایه این تحقیقات مدعی هستیم با استفاده از پیشرفت‌های حاضر در مهندسی ذهن، افراد می‌توانند مهارت کنترل ارادی عملکرد مغز خود را کسب کنند. هم‌چنین از آن، در جهت درمان بیماری‌های ذهنیمغزی و ارتقاء توانمندی‌ها و استعدادهای شناختی استفاده نمایند.